• info@zamakedonskinarod.org
  • +389 78 370 496




The 2016 early parliamentary elections in the Republic of Macedonia were the result of extensive pressure coming from the EU and the USA, which manifested itself through the Przino Agreement, signed only by the leaders of (the) four (major) political parties without taking the will of the people of the Republic of Macedonia into consideration and without any public debate or a referendum where the Macedonian people would have had the opportunity to express their opinion regarding the aforementioned agreement, an agreement that, in fact, went against the Constitution of the country itself.

The opposition-led, artificially created political crisis (despite a 3.9% GDP in 2016) that had started three years prior to that moment under the guise of “toppling the regime”, culminated in the 2016 early elections. In addition to being led by the power-thirsty SDUM, the so-called Color Revolution was also supported by NGOs, forums, and associations (heavily) funded by George Soros. This so-called revolution resulted in the installation of a regime where the rule of law would completely be disregarded. It turned out that the “toppling of a regime” had been only a pretext for the installation of a regime far worse than the one they had been fighting against.

All these events that bypassed and, in a way, undermined the constitutional order of the Republic of Macedonia created a sense of uneasiness and uncertainty among the Macedonian people about the future of the country, as well as a sense of fear for their own livelihood and prosperity. Consequently, the Macedonian people decided to peacefully protest the total disregard of the rule of law and the disrespect of the will of the majority of Macedonians who had voted not for the opposition, but for the political party that had been in power up until that point. Despite the fact that the Macedonian people had not voted for the opposition, an opposition-led government coalition was formed through back door negotiations and unprincipled concessions at the expense of the Macedonian people and the weakening of the Macedonian statehood.


On April 27, 2017, after 80 days of peaceful protests supported by the people all across the Republic of Macedonia, in what could be described as a coup d’etat, a Speaker of Parliament was elected in a completely illegitimate manner, totally disregarding proper procedure i.e. after the closing of the session, without a counter candidate, and with 48 out of the necessary 61 votes. To add insult to injury, in an attempt to foreshadow an occupation of the Macedonian territory, the Albanian national anthem – the national anthem of another country – was provocatively sung by an MP in the middle of the Macedonian parliament.

All Macedonian citizens have not only a right, but also an obligation to defend their country from various threats (Article 28 of the Constitution). All citizens had the unequivocal right to defend their freedom, democracy, and sovereignty that came under threat on April 27, 2017, especially from the MPs inside the National Assembly. The unrest that ensued came as a spontaneous response to the gross violation of the Constitution and the rule of law by the SDUM-led parliamentary coalition as well as the need to uphold guaranteed people’s rights.

In the days leading up to the incident, Zaev, the SDUM leader, had,allegedly  looked the other way when some unauthorized people managed to bring firearms illegally into the Assembly. Those were the people who started to shoot at the unarmed crowd. That kind of behaviour caused a revolt among the crowd who were unarmed. The protesters who entered the assembly in large numbers were peaceful, singing songs and shouting patriotic slogans about Macedonia. Only a handful of them behaved in an energetic way, mostly on the second floor where they offended some MPs, broke a couple of chairs, threw a few kicks and punches around, and swore at the MPs considering them to be the main culprits for the current situation.


The taking into custody of the participants in the civil unrest of April 27, 2017 began on November 27, 2017. Excessive force was used by the police in the process and the law was broken on several occasions by the judiciary. Numerous well-known patriots, who in the months leading up to the incident had expressed pro-Macedonian ideas about Macedonia being a sovereign and unitary country where the rule of law should be respected, were arrested for terrorism in the most violent way, simply because they were present at the Assembly. It was almost as if the arrests bore the sign of personal revenge on the part of Zaev and his SDUM, having been executed without any due process whatsoever. Many MPs from VMRO, the political party that had officially won the elections, were arrested in the same way, completely disregarding their parliamentary immunity, a fact that even prompted the French Ambassador in Macedonia to react vigorously against the undemocratic and cruel manner of behavior of the newly formed government.

Those arrests helped create an almost Gestapo-like atmosphere of constant fear in the country where the violation of human rights became a daily occurrence for anyone who dared to think differently from the official narrative of the SDUM.

There was no incriminatory evidence against any of the individuals who were arrested under the trumped-up charge of terrorism, especially evidence that they had been in possession of firearms or any other plans or documents for mass killings. None of them possessed any seditious literature, letters or evidence of collusion with others. None of them were members of terrorist organizations. In fact, there was nothing that could substantiate or justify the exaggerated indictment. All of the arrested individuals are outstanding members of society, respected by their peers and their families i.e. men of honesty and integrity.

The arrests of the MPs, and their subsequent intimidation and blackmail, had a different motive altogether, one that we found out about a little later, towards the end of 2018 and the beginning of 2019 when their votes (barely) secured the (illegitimate – 80 instead of 81 votes) parliamentary majority for the forced changing of the Macedonian Constitution. This change resulted in the restriction of basic human rights and in the discrimination against the Macedonian people i.e. the one entity that is the sole sovereign of the Republic of Macedonia. In fact, it resulted in the installation of a new Constitution that only suited the country’s occupier. . And all this after a Referendum on 30September 2018, in which the Macedonian people clearly and unequivocally expressed their will for NO to the Prespa Agreement, NO to changing the NAME OF THE STATE and the Constitution of the Republic of Macedonia and for which decision and Referendum, held on September 30, 2018 The State Election Commission officially  declared it is  NO SUCCESSFUL. https://akademik.mk/dik-za-referendumot-odlukata-ne-e-usvoena-bidejki-ne-glasale-poveke-od-polovinata-od-vkupniot-broj-gragani-zapishani-vo-izbirachkiot-spisok/

Among the arrested and, later, convicted is Jane Chento – a living brand of the Macedonian statehood and independence – an honest patriot and a father of two minor children. He is the grandson of Metodija Andonov – Chento – the first Macedonian President, elected at the 1944 ASNOM Assembly. Igor Durlovski, a world-renowned opera singer, is another. Two more areBoris Damovski, a director, and Vlado Jovanovski, one of the most famous Macedonian actors.  Mitko Chavkov, a high ranking police officer, internationally decorated for fighting against terrorism, is another individual who suffered as a result of the government change. These men are the sole providers in their families and respected members and role models in the Macedonian society. The premeditated arrest and character assassination of such outstanding individuals by the SDUM regime served (and still serves) only one purpose – to cause apathy and defeatism and to demoralize the Macedonian people in their struggle for basic human rights that were taken away by the changes in the Constitution in early 2019.

The harassment of the accused continued in many different forms. Having been arrested in November 2017 without a trial or conviction, the accused were kept in custody until March 2019. That’s 15 months in custody without a sentence. Among the many violations that occurred in the process were the court’s non-compliance with due process, the court’s non-compliance with deadlines for appeals and trials, as well as the court’s non-compliance with mitigating circumstances which resulted in the revoking of house arrest for no reason and sending the accused to prison again, which happened on several occasions. Psychological torture for the duration of their custody which spanned from 2017 to 2019 is another example of government harassment and violation of the basic human rights of the accused.

In the period that followed, despite the fact that there was no evidence for the indictment of terrorism whatsoever, the accused (see below) were sentenced to:

Vlatko Trajkovski 15 years` imprisonment

Kire Gjorgjievski 13.5 years` imprisonment

Oliver Oshavkovski 10.5 years` imprisonment

Kosta Delov 10.5 years` imprisonment

Nikolche Dimitrievski 10.5 years` imprisonment

Igor Jug 12 years` imprisonment

Vili Gajda Mihajlovski 14 years` imprisonment

Mitko Chavkov 18 years` imprisonment

Aco Toshta 13 years` imprisonment

Goranche Angelovski 12 years` imprisonment

Jane Chento 15 years` imprisonment

Nikola Mitrev 15 years` imprisonment

Goran Gjoshevski 15 years` imprisonment

Ratko Trajkovski 15 years` imprisonment

Mitko Peshov 15 years` imprisonment

Oliver p\Popovski 13 years` imprisonment

Vilijam Mihajlovski 14 years` imprisonment

Mladen Dodevski 12 years` imprisonment

Oliver Radulov 10 years` imprisonment

Dushko Lazarov 15 years` imprisonment

Munir Pepikj 15 years` imprisonment

Some of the accused managed to escape from the country and avoid the terror of this regime:

Goran Grujovski in Greece

Nikola Boshkovski in Greece

Dejan Davidovski in Sweden

The Ministry of Justice of the Republic of Macedonia, led by (then) Minister Renata Deskovska from SDUM, despite knowing that there is no basis for pressing charges for terrorism, made an official extradition request to the Greek officials for the two accused. After taking all evidence into consideration, the Greek court decided against extraditing the two individuals, on two separate occasions, one of which was confirmed by the Higher Court of Greece.

The Minister of Justice at the time, Renata Deskovska, made a similar request to the Swedish authorities who, in turn, responded that not only was there no basis for extradition, but also what happened on April 27, 2017 was no act of terrorism. It could only be characterized as a civil unrest, which could not be prosecuted as a criminal offense. Furthermore, the Swedish State and Courts concluded that this case was a clear example of political persecution against Dejan Davidovski and, consequently, all other participants in the civil unrest who had been charged with terrorism by the courts in Macedonia. They also advised Mr. Davidovski to immediately seek asylum in Sweden due to the threat imposed by the Macedonian government, manifested through the absence of the right to a fair trial, which is a basic human right that any democratic country must provide.


In terms of the rule of law, the last three years of the judicial system in Macedonia have been a clear example of a judiciary riddled with false accusations and politically-motivated guilty verdicts, predominantly commissioned by the former PM Zaev. Consequently, the Macedonian judicial system is in total disarray and it only serves to perpetuate the violation of human rights of the accused in question as well as create an atmosphere of fear and uncertainty for the lives and freedoms of everybody else in the country. Such a tyrannical judiciary becomes an instrument in the hands of the imposed SDUM-led government used only to intimidate, pressure, and blackmail political opponents. The trumped-up terrorism case, led (and usurped) by judge Kacarska in November 2018, was featured on the official website of Columbia University (https://globalfreedomofexpression.columbia.edu/) as an example of a case of a judge exhibiting gross misconduct during the trial and handing out unconstitutional punishment to both lawyers and accused alike. Needless to say, the draconian sentences that she passed are still in effect despite the reactions of the global legal community.

The actual encroachment on the Macedonian Constitution occurred when the dictatorial regime in power changed the Constitution by voting at the Macedonian Assembly on January 10, 2019. Those changes happened despite the results of the September 30, 2018 Referendum when the Macedonian people clearly and unequivocally voted against those changes being made. It didn’t matter that the results of the referendum were also officially confirmed by the State Election Commission. What did matter was that on the day of the vote, some of the MPs, having been previously arrested (and blackmailed) for terrorism for the events of April 27, 2017, were released from their jail cells and brought to the Assembly directly in order to cast their votes for the constitutional changes. One might wonder at the absurdity of the whole situation where “terrorists” are dragged from prison to vote for a Constitution that only suited the SDUM-led coalition.

The Amnesty Law followed suit, which was supposed to legally absolve the participants in the events of April 27, 2017. However, this law also violated the human rights of the (21) accused because it was applied selectively i.e. only some participants were eligible to be amnestied, not all. So, the amnesty became an instrument of intimidation and blackmail of political prisoners. Selective amnesty is an unknown term in international law.



All of this is indisputable evidence that there is political persecution in Macedonia and that the rule of law is totally disregarded. There are political prisoners who are being treated inhumanely by the undemocratic SDUM-led regime and that treatment includes gross violations of the prisoners’ basic human rights and freedoms, obstruction of justice, absence of their right to a fair trial as well as psychological and physical torture.



Во 2016 година, на притисок на ЕУ и УСА дојде до предвремените избори кои уследија како резултат на противуставни Пржински акти, потпишани од лидерите на само 4 ри парламентарни партии, без  консултација со граѓаните на Република Македонија, без јавна расправа и без референдум, на кој граѓаните би имале можност да се изјаснат дали прифаќаат како решение “пржински“ договори кои го кршат Уставот на Република Македонија.

До тој момент дојде поради вештачки предизвиканата политичка криза, во траење од 3 години,предизвикана од соросова револуција, т.е.шарена револуција, подржана од сите форуми,асоциации,организации кои на било кој начин имаат врска со организации финансиски поткрепени од Соросовите фондови, а водена од тогаш опозициската партија СДСМ, под парола “соборување на режим“ а всушност за чисто властољубие и и инсталирање на вистински страшен недемократски режим, што подоцна се покажа на дело .

Сите случувања, кои предизвикаа постепена ерозија на Уставниот Поредок,кај Македонскиот Народ, створија немир и чувство на несигурност за иднината на Државата како и страв за сопствената егзистенција. После изборите во 2016,уследија Народни мирни протести,како кулминација на последователните настани на кршења на закони,непочитување на волјата на Македонскиот Народ, изигрување на демократијата. Помеѓу другото и како народно противење на креирање на постизборна коалиција од губитничките партии на изборите заради формирање на влада, преку безобразни непринципиелни пазарења на штета на Македонскиот Народ и слабеење на Македонската Држава.


На 27 Април 2017 после 80дена масовни мирни протести на Македонскиот Народ ,низ цела Македонија , се случи избор на претседател на собрание во пучистички стил,на незаконски начин, со кршење на процедура  после завршена сесија, без против кандидат и со 48гласови од 61потребни.Навредата продолжи со провокативно најавување на застрашување и окупација врз Македонската Држава со пеење Албанска химна во Македонско Собрание. 

Секој граѓанин има не само право туку и обврска на одбрана на својата Држава од разни непријателства , како и неприкосновено право на одбрана на својата слобода, право на демократија и суверинитет, што на  27Ааприл 2017 беше загрозена баш од пратениците во Собрание.Немирите уследија како спонтан одговор на грубото кршење на Уставот, законите и демократијата во собранието од страна на пратеничката коалиција на СДСМ и колиционите партии и како потреба за одбрана на загарантирани народни права.

Претседателот на СДСМ ,Заев,во деновите претходно незаконски внесувал огнено оружје и неовластени лица во Собранието, кои на денот на немирите почнаа да пукаат во голоракиот невооружен народ . Таквото однесување предизвика поголем неред  и револт помеѓу навредениот народ. Демонстранти кои влегоа во Собрание во голем број, беа мирни,само неколку од нив по енергични , на горниот кат ги навредуваа пратениците, скршија во бес неколку столици,упатија во гужвата по некоја клоца, пцовка или шамар кон пратениците, скршија во бес неколку столици, сметајќи ги за виновни за настанатата сосотојба. 


Апсењето на учесниците во граѓанските немири од 27април2017,почна на 27Ноември 2017,се случуваа со употреба на прекумерна сила, со кршење на закон од страна на судска власт и полиција. Се апсеше секој по еминентен со слободарски дух патриот, кој воопшто бил присутен на настанот и тоа  со многу агресија, застрашувачки, без почитување на никакви права ,под обвинувања за најтешко кривично дело “тероризам“ и тоа со личен белег на осветништво од страна на Заев и неговата партија СДСМ. Се апсеа дури и пратеници на победничката партија на последните избори ,ВМРО-ДПМНЕ,без почитување на правото на пратенички имунитет, на што остро реагираше и Амбасадорот на Франција во Македонија г.Тимоние,чудејќи се на суровиот и недемократски начин на оснесување на новоформираната Влада.

Во Македонија завладеа, редовно грубо кршење на елементарните човекови права,со гестаповска атмосфера на страв и константен притисок по секоја индивидуа која размислува поинаку од СДСМ .

Кај ниту еден од уапсените, кои беа апсени со измислено лажно но страшно обвинение “тероризам“ , не е пронајден ниту еден единствен доказ за делото за кои се теретат, ниту оружје, ниту планови за масовно убување, ниту документи , ниту субверзивна литература, или писма,нема докази за постоење на меѓусебна поврзаност или докази за членување во терористички ќелии организации и слично. Кај уапсените не е пронајдено било што, кое на било кој начин може да го поткрепи обвинувањето. Секој од уапсените поединци, се видни граѓани во општеството, почитувани во своето опкружување,фамилијарни и исклучително чесни и карактерни индивидуи.

За уапсените пратеници,за чие застрашување го видовме  подоцна мотивот, кога вистински се поткопуваше Уставниот поредок, крајот на 2018/2019, со присилна промена на уставот со цел за инсталирање на Устав кој ги ограничува елементарните човекови права  на Македонскиот Народ, го одзима суверинитетот од суверенот на Државата Република Македонија,  Македонскиот Народ , врши расистичка дискриминација само врз Македонците  –со еден збор инсталирање на нов окупаторски устав.  И сето тоа после одржан референдум на кој Македонскиот Народ Јасно и недвосмислено ја изрази својата волја за НЕ на Преспански договор, НЕ на промена на  ИМЕ и Устав на Република Македонија и за која одлука и Референдум, одржан на 30Септември 2018 официјало се изјасни дека е НЕ УСПЕШЕН. https://akademik.mk/dik-za-referendumot-odlukata-ne-e-usvoena-bidejki-ne-glasale-poveke-od-polovinata-od-vkupniot-broj-gragani-zapishani-vo-izbirachkiot-spisok/

Помеѓу уапсените и подоцна осудени е и Ченто- жив бренд на Македонската Државност и самоботиност ,внук на првиот Претседател на АСНОМска антифашистичка  Македонија, чесен почитуван патриот, татко на мали дечиња.  Дурловски, познат многу почитуван помеѓу народот, оперски пеач од светски глас.Борис Дамовски, режисер.Владо Јовановски, еден од најпознатите македонски актери. Митко Чавков, висок полициски службеник интернационално наградуван за борба против светски тероризам.Единствени  Хранители на семејства,татковци на малолетни деца, поединци од различни општествено- социјални средини, но сите до еден луѓе, примери и природни и општоприфатени лидери, кои влијаат на креирање на јавното мислење. Смисленото нарачано затварање и  уништување на такви поединци од страна на режимот на СДСМ  е планско и со мотив кај Македонскиот Народ  да се предизвика деморализација, апатија и дефетизам во борба за елементарни човекови права, одземени со променетиот Устав кое уследи во 2019.    

Тортурата врз уапсените продолжи на сите можни начини и во сите форми. Преку непочитување на судските процедури непочитување на рокови за жалби, судења, непочитување на изречени олеснителни мерки ,како куќен притвор, така што на пример обвинетите без никаква причина беа изложени на психичко малтретирање, со повторно апсење со затворски притвор, па пуштани во куќен притвор, па повторно затварани,без никакви објаснувања и законски основи. Уапсените беа држени во затвор без судење и судски пресуди  од Ноември2017 до Март 2019, тоа се 15месеци затвор без пресуда, што е најгрубо кршење на елементарни човекови права и слободи.

После тој период  уследија пресуди,со потврда на лажното обвинениа за тероризам и без ниту еден единствен изведен доказ и тоа:


Влатко Трајковски 15 години

Кире Ѓорѓиевски 13 и пол години

Оливер Ошавковски 10 и пол години

Коста Делов 10 и пол години

Николче Димитриевски 10 и пол години

Игор Југ 12 години

Вили Гајда Михајловски 14 години

Митко Чавков 18 години

Ацо Тошта 13 години

Горанче Ангеловски 12 години

Јане Ченто 15 години

Никола Митрев 15 години

Горан Ѓошевски 15 години

Ратко Трајковски 15 години

Митко Пешов 15 години

Оливер Поповски 13 години

Вилијам Михајловски 14 години

Младен Додевски 12 години

Оливер Радулов 10 години

Душко Лазаров 15 години

Мунир Пепиќ 15 години

Некои од обвинетите успеаја да побегнат од земјата и да го избегнат теророт на оваа власт , меѓу кои :

Горан Грујовски  во Грција

Никола Бошковски  во Грција

Дејан Давидовски   во Шведска

Министерството за Правда на Република Македонија ,под водство на СДСМ, Министер Рената Десковска и покрај знаењето дека нема апсолутно никакви основи за обвинение за тероризам кај обвинетите, поднесоа барање до Грчките судски власти за екстрадиција на двајцата обвинети за тероризам . По разгледувањето на документите и доказите Грчкиот Суд донесе одлука дека нема основ за такво обвинение, соодветно ниту можност за екстрадиција. Истото одбивање беше направено и по втор пат за двата случаи и од вишиот суд на Грција.

Министер Рената Десковска поднесе идентично барање и до Шведските судски власти, по што дојде одговор од Шведската Држава дека не само што нема простор за никаква екстрадиција туку не постои дело тероризам и тоа што се случило на 27април2017,може да се окаректизира само и исклучиво како учество во граѓански немири, дело кое не подлежи на кривичен прогон. Уште понатаму, Шведскиот суд и Држава, заклучуваат дека се работи за политички прогон од страна на Судските органи во Македонија врз лицето Дејан Давидовски, консеквентно и на сите останати учесници во немирите осудени за тероризам, и му даваат упатство веднаш да побара азил од Шведските власти, заради заштита од теророт кој го врши Македонската Држава преку кршење на елементарни човекови права и слободи како и немање право на фер судење,инструмент кој го поседува секоја демократска држава во својот судски систем .


Тригодишната пракса на функционирање на судство во Македонија, со лажни обвинувања, и порачани пресуди,кои ПМ Заев однапред јавно ги обзнанува,е тотален распад на правниот систем, освен што ги крши елементарните човекови права на конкретните обвинети, ствара општ страв и несигурност за својот живот и слобода кај останатите граѓани на Република Македонија.   Ваквото анти-правно  судство на тиранија ,претсавува инструмент во рацете на конструираната власт на СДСМ, за застрашување  уцени и притисоци врз политичките неистомисленици начин за постигнување разни недемократски цели е опишано во учебник на Колумбискиот Универзитете  како пример за груба узурпација на судски систем , точно посочена судијата Кацарска која го водеше предметот за измислениот тероризам во собрание на 27април 2020, и наместо да го отфрли во целост или да побара преиначување во “прекршоци при граѓански немири“ судјката на чудење на цел свет ги осуди обвинетите на драконски казни со доживотен затвор, во Македонија замена за смртна казна. https://www.magazin.mk/%d1%83%d0%bd%d0%b8%d0%b2%d0%b5%d1%80%d0%b7%d0%b8%d1%82%d0%b5%d1%82%d0%be%d1%82-%d0%ba%d0%be%d0%bb%d1%83%d0%bc%d0%b1%d0%b8%d1%98%d0%b0-%d0%b3%d0%b8-%d0%be%d0%b1%d1%98%d0%b0%d0%b2%d0%b8-%d0%bf%d1%80/  

На 10Јануари 2019 година дојде до вистински упад во Уставот на Република Македонија од страна на диктаторскиот режим на власт, така што Уставот беше променет со гласање во Македонското Собрание и тоа после одржан референдум на 30Септември2018,на кој Македонскиот Народ изричито се изјасни ПРОТИВ  таквите промени и кој беше и официјално прогласен за неуспешен од страна на Комисијата за Избори на Република Македонија .Неколку од  10те пратеници, кои беа изложени на прогон или обвинети за тероризам и рушење на уставниот поредок, баш за настаните на 27Април2017, и претходно уапсени беа точно на денот на гласањето донесени од затворските ќелии директно во собраниските клупи за да гласаат за промена на Устав.Би рекле “Каков апсурд“- Терористите-Рушители на Уставниот поредок,довлечени од затвор во собрание за да гласаат за измени во Уставот, сега скроен исклучиво по мерка на СДСМ и коалицијата?!

После овој период беше донесен Закон за Амнестија на обвинетите поврзани со народните немири на 27Април 2017 , но и таму повторно се случи грубо прекршување на човекови права и Амнестијата беше извршина по селективен избор на амнестирани поединци . Амнестија која се претвори во инструмент за уцени иживување и притисоци врз политички затвореници . Амнестија која се извршува селективно е непозната во светското право.



Сето погоре наведено се непобитни докази за тоа дека во Македонија постои политички прогон и терор,постојат политички затвореници со кои недемократскиот режим на СДСМ и коалицијата на власт постапува нечовечки, се пресметува преку грубо кршење на елементарните човекови права, бесправно одземање на слобода, одземање на правото на фер судење, кршење на судски процедури, психичк терор и физичко малтретирање.